Jul 04 2018

Νέα πανελλαδική στάση εργασίας στη ΜΚΟ PRAKSIS την Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018, από τις 9πμ έως τη 1μμ

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ) καλεί εκ νέου σε στάση εργασίας την Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018, από τις 9πμ έως τη 1μμ, σε όλες τις δομές που λειτουργούν από τη ΜΚΟ PRAKSIS πανελλαδικά.
Στα μέσα του Μαΐου του 2018, εργαζόμενοι/-ες που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα πλαίσια του προγράμματος “Accommodation and Services to Asylum Seekers in Greece” υπέγραψαν και υπέβαλλαν επιστολή στη Διοίκηση της PRAKSIS, μέσω της οποίας ρωτούσαν τι πρόκειται να γίνει με τις ολιγόμηνες συμβάσεις τους, οι οποίες και θα έληγαν στις 30 Ιουνίου 2018. Λίγο μετά την υποβολή της επιστολής, ξεκίνησε ένα κύμα στοχοποίησης πολλών από τους/τις εργαζόμενους/-εςου υπέγραψαν την επιστολή, μέσα από την αυθαίρετη αξιόλογησή τους, την επιβάρυνσή τους με έξτρα φόρτο εργασίας, αλλά και καθημερινές εκδικητικές συμπεριφορές. Αποκορύφωμα της στοχοποίησης αυτής αποτελεί η απόλυση ενός – επί 20 μηνών – εργαζόμενου που είχε συνυπογράψει την επιστολή, ο οποίος ενημερώθηκε για τη «μη ανανέωση» της σύμβασής του δυο ημέρες πριν τη λήξη της. Δεν χωρά αμφιβολία ότι η απόλυση του συναδέλφου είναι εκδικητική, προς παραδειγματισμό όσων αντιδρούν, και ενδεικτική του πώς αντιμετωπίζει πάγια η ΜΚΟ τις διεκδικήσεις στο εσωτερικό της.
Την ίδια ώρα που εργαζόμενοι/-ες  των ξενώνων ασυνόδευτων ανηλίκων της PRAKSIS παραμένουν απλήρωτοι/-ες (από το Φεβρουάριο του 2018 τους καταβάλλονται μόνο έναντι), που στην πλειοψηφία τους οι εργαζόμενοι/-ες της PRAKSIS ζουν καθημερινά σε επισφαλές καθεστώς, ο συνάδελφος απολύεται εν μία νυκτί εκδικητικά, λόγω της επιθυμίας του να ενημερωθεί για το τι μέλλει γενέσθαι με το εργασιακό του μέλλον, παρά το γεγονός πως πολύ πρόσφατα, το δικαστήριο δικαίωσε εργαζόμενη τηςPRAKSIS, θεωρώντας την απόλυσή της άκυρη, αφού αναγνώρισε πως η συναδέλφισσα συνδέεται με την ΜΚΟ με εξαρτημένη εργασία και σύμβαση αορίστου χρόνου.
Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στην PRAKSIS αλλά και στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις γενικότερα: απλήρωτες υπερωρίες (ακόμα και τις αργίες ή τα Σαββατοκύριακα), καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, «μπλοκάκι» αντί για ασφάλιση, αναγκαστικός «εθελοντισμός», αναλωσιμότητα που επιβάλλουν οι συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου, ψυχολογικοί, ηθικοί εκβιασμοί στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας» και απολύσεις εν μία νυκτί. Οι συστηματικές και σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας κρύβονται πίσω από την ταμπέλα της «κοινωνικής προσφοράς», μεταφέροντας το βάρος στις πλάτες των εργαζομένων.
Έπειτα από την σημερινή στάση εργασίας και παράσταση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στα κεντρικά γραφεία της ΜΚΟ με την συμμετοχή 110 εργαζομένων από τις δομές της, το ξεκάθαρο αίτημα τους για την ακύρωση της απόλυσης του συναδέλφου δεν ικανοποιήθηκε.
Δηλώνουμε την αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζομένων της ΜΚΟ PRAKSIS και στηρίζουμε τη διεκδίκησή τους για την ακύρωση της απόλυσης του συναδέλφου καλώντας εκ νέου σε στάση εργασίας την Πέμπτη 5 Ιουλίου.
Καλούμε τους/τις εργαζόμενους/ες της ΜΚΟ PRAKSIS να συμμετάσχουν μαζικά στην στάση εργασίας και σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΜΚΟ (Στουρνάρη 57) την ίδια ώρα.
Καλούμε τη διοίκηση της ΜΚΟ PRAKSIS να προχωρήσει άμεσα στην ακύρωση της απόλυσης και να σταματήσει την στοχοποίηση των εργαζόμενων.
Σας επισημαίνουμε ότι το ΣΒΕΜΚΟ αποτελεί κλαδικό, πανελλαδικό πρωτοβάθμιο σωματείο και ως εκ τούτου στην στάση εργασίας έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν όλοι και όλες οι εργαζόμενοι/ες στις δομές της ΜΚΟ PRAKSIS, μέλη του σωματείου και μη. Η συμμετοχή σε προκηρυγμένη στάση εργασίας, και εν γένει οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, προστατεύονται από τον νόμο και τυχόν εκδικητικότητα του εκάστοτε εργοδότη.

No responses yet

Jul 02 2018

Τελεσίδικη καταδίκη της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση για παραβίαση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας.

(Scroll down for English version)

Τον Ιούνιο του 2013 η ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση απέλυσε εκδικητικά εργαζόμενη διερμηνέα και μέλος του ΣΒΕΜΚΟ, η οποία είχε εργαστεί ανασφάλιστη επί δύο χρόνια στη ΜΚΟ. Η εργαζόμενη κατέθεσε αγωγή, διεκδικώντας αναγνώριση εξαρτημένου εργασίας, τη μετατροπή των 16(!) συνεχόμενων συμβάσεών της σε αορίστου χρόνου και την ακύρωση της απόλυσής της, ως εκδικητικής και συνέπεια των προηγούμενων διεκδικήσεών της για ασφάλιση και έγκαιρη καταβολή δεδουλευμένων.

Πέντε χρόνια αργότερα, το Εφετείο έρχεται να επιβεβαιώσει την πρωτόδικη απόφαση που δικαίωνε πλήρως την εργαζόμενη. Η απόλυσή της κρίθηκε άκυρη, ενώ το δικαστήριο υποχρεώνει τη ΜΚΟ σε καταβολή ασφαλιστικών εισφορών, μισθών υπερημερίας και επαναπρόσληψη της εργαζόμενης.

Ο αγώνας της συναδέλφου ήταν από την αρχή κοινός αγώνας όλων μας. Όλων όσοι αντιμετωπίζουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία μεταμφιεσμένη σε επίκληση στο αίσθημα αλληλεγγύης μας, τις εκδικητικές απολύσεις που βαφτίζονται «μη ανανέωση σύμβασης», την κάθετη ιεραρχία που παρουσιάζεται ως «συνεργατικότητα» και «οικογένεια». Είναι η απάντηση  στην προσπάθεια τρομοκράτησης όσων εργαζομένων διεκδικούν και στους αυτόκλητους «ανθρωπιστές» που «στο όνομα» κάθε πρόσφυγα, άστεγου ή τοξικοεξαρτημένου μας εγκαλούν υποκριτικά για έλλειψη ευαισθησίας.

Η εργοδοσία της ΜΚΟ εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου επίθεση στο πρόσωπο της συναδέλφου, το ήθος και την ίδια την εργασία της, σε μια προσπάθεια να κάμψει παραδειγματικά την εργαζόμενη και το ΣΒΕΜΚΟ, καθώς και να προλάβει μελλοντικές αντιδράσεις στο εσωτερικό της. Με πείσμα δε και παρά την αρχική καταδίκη της από το Πρωτοδικείο και το ΙΚΑ, εξακολούθησε να απασχολεί δεκάδες εργαζομένους/-ες χωρίς ασφάλιση ή να τους υποχρεώνει να αυτασφαλισθούν (είναι εξάλλου γνωστή η πεποίθηση της εργοδοσίας ότι το «ΙΚΑ είναι μια απάτη»). Η διοίκηση δεν παύει να καθυστερεί συχνά και επί μήνες την καταβολή δεδουλευμένων, ενώ όποιος/-α αντιδρά, απλώς «δεν ανανεώνεται».  Όλα αυτά βέβαια, δεν εμποδίζουν θεσμικούς φορείς να βραβεύουν την εργοδοσία για το έργο της ή να αναθέτουν στη ΜΕΤΑδραση έργα του Δημοσίου, παρά την τελεσίδικη πλέον καταδίκη της για σωρεία παραβιάσεων της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας.

Σε έναν κλάδο, όπου παραδοσιακά οι όροι εργασίας ήταν πιο «ευέλικτοι» και οι εργοδοσίες θεωρούσαν ότι απολαμβάνουν το απυρόβλητο, η απόφαση του Εφετείου αναγνωρίζει για πρώτη φορά την ύπαρξη πάγιων και διαρκών αναγκών, καταρρίπτει τη ρητορική περί απασχόλησης «συνεργατών» που δεν υπόκεινται σε εργοδοτικές εντολές και αναγκάζει τη ΜΚΟ σε συμμόρφωση με την εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία. Θυμίζει δε ότι και τα εργασιακά, ανθρώπινα δικαιώματα είναι και ας μη φέρνουν χρηματοδοτήσεις…

Για αυτό η νίκη της συναδέλφου μας αφορά όλους και όλες και πρέπει να αποτελέσει μέσο για την όξυνση των ταξικών διεκδικήσεων στον κλάδο, τόσο για τους/τις εργαζόμενους/-ες, όσο και για τους αποδέκτες των υπηρεσιών. Για το ΣΒΕΜΚΟ είναι σαφές πως η εργοδοτική αυθαιρεσία δεν απαντάται μέσω της ατομικής διαπραγμάτευσης, αλλά με συλλογικούς αγώνες στους χώρους εργασίας. Οι αγώνες μας δεν σταματούν εδώ, ούτε περιορίζονται στις αίθουσες των δικαστηρίων.

 Μέχρι:

  • Την αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος εργασίας μας
  • Την εξασφάλιση όρων αξιοπρέπειας για τους εργαζομένους/-ες και τις ευάλωτες ομάδες που εξυπηρετούμε
  • Το σεβασμό της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας
  • Τη συμμόρφωση της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση με τις δικαστικές αποφάσεις εναντίον της

 

 

Appeal Court sentence against NGO METAdrasi for violation of labor and insurance law.

 In June 2013, the NGO METAdrasi proceeded to the punitive dismissal of an interpreter employee and member of SVEMKO (Base Union for NGO workers), who had worked in the NGO uninsured for two years. The employee launched a lawsuit against the NGO demanding the recognition of her work’s real status, the conversion of her 16(!) consecutive fixed term contracts into indefinite contract and the annulment of her dismissal as punitive (for her previous demands for insurance and timely payment).

Five years later, the Appeal Court confirms the High Court decision which fully vindicated the employee. Her dismissal was judged invalid while the court dictates that the NGO proceed to the payment of the insurance levy, delinquency salaries and the employee’s re-recruitment.

Our colleague’s fight has been a collective one since the beginning. It has been a fight from all of us who have been confronted with our employer’s arbitrariness –all the while presented as a duty of ‘solidarity’- punitive dismissals which are named ‘contract non-renewals’, strict hierarchy which is presented as ‘collaboration’ and ‘being a family’. Our fight is the answer to those self-named ‘humanitarian’ employers who accuse us of lack of sensitivity towards ‘vulnerable’ refugees, homeless or addicts and who attempt to terrorize the employees who stand up for their rights.

The management of the NGO has launched an unprecedented attack against the employee, her ethos and the quality of her work itself in an effort to paradigmatically intimidate the employees and SVEMKO as well as prevent future objections. What is more, despite its initial sentence by the High Court and IKA, it insisted on employing dozens of employees without insurance and forcing them into self-insurance (besides their belief that ‘IKA is a fraud’ is well known). The management repeatedly delays, sometimes for months, employees’ payment while those who react are simply ‘not renewed’. These practices, however, have not stopped state institutions from awarding the management for its ‘contribution’ or assign to METAdrasi state projects despite the NGO’s final sentence for multiple violations of labor and insurance law.

In a sector where work conditions have traditionally been more flexible and managements have believed that they can enjoy immunity, the decision of the Appeal Court recognizes for the first time the existence of fixed and constant needs, deconstructs the discourse about employment of ‘partners’ who are not subject to employer’s orders and obliges the NGO to behave in accordance to labor and insurance law.

This is why our colleague’s victory is everybody’s matter and can fuel the climax of the demands from the employees and recipients of the services alike. For SVEMKO, it is clear that the employers’ arbitrariness cannot be answered with individual negotiations but rather through common fights in the workplace. Our fight does not stop here, nor is it restricted to the court’s room.

 We demand:

  • The recognition of the real status of our work
  • Dignity for employees and the vulnerable people we support
  • The adherence to labor and insurance law
  • The compliance of the NGO METAdrasi to the court decisions against it

 

 

No responses yet

Jul 02 2018

Κήρυξη στάσης εργασίας στη ΜΚΟ PRAKSIS, Τρίτη, 3 Ιουλίου, από τις 9 πμ. έως τη 1μμ

 

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ) καλεί σε στάση εργασίας την Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018, από τις 9πμ έως τη 1μμ, σε όλες τις δομές που λειτουργούν από τη ΜΚΟ PRAKSIS πανελλαδικά.

Στα μέσα του Μαΐου του 2018, εργαζόμενοι/-ες που παρέχουν τις υπηρεσίες τους στα πλαίσια του προγράμματος “Accommodation and Services to Asylum Seekers in Greece” υπέγραψαν και υπέβαλλαν επιστολή στη Διοίκηση της PRAKSIS, μέσω της οποίας ρωτούσαν τι πρόκειται να γίνει με τις ολιγόμηνες συμβάσεις τους, οι οποίες και θα έληγαν στις 30 Ιουνίου 2018. Λίγο μετά την υποβολή της επιστολής, ξεκίνησε ένα κύμα στοχοποίησης πολλών από τους/τις εργαζόμενους/-ες που υπέγραψαν την επιστολή, μέσα από την αυθαίρετη αξιόλογησή τους, την επιβάρυνσή τους με έξτρα φόρτο εργασίας, αλλά και καθημερινές εκδικητικές συμπεριφορές. Αποκορύφωμα της στοχοποίησης αυτής αποτελεί η απόλυση ενός – επί 20 μηνών – εργαζόμενου που είχε συνυπογράψει την επιστολή, ο οποίος ενημερώθηκε για τη «μη ανανέωση» της σύμβασής του δυο ημέρες πριν τη λήξη της. Δεν χωρά αμφιβολία ότι η απόλυση του συναδέλφου είναι εκδικητική, προς παραδειγματισμό όσων αντιδρούν, και ενδεικτική του πώς αντιμετωπίζει πάγια η ΜΚΟ τις διεκδικήσεις στο εσωτερικό της.

Την ίδια ώρα που εργαζόμενοι/-ες  των ξενώνων ασυνόδευτων ανηλίκων της PRAKSIS παραμένουν απλήρωτοι/-ες (από το Φεβρουάριο του 2018 τους καταβάλλονται μόνο έναντι), που στην πλειοψηφία τους οι εργαζόμενοι/-ες της PRAKSIS ζουν καθημερινά σε επισφαλές καθεστώς, ο συνάδελφος απολύεται εν μία νυκτί εκδικητικά, λόγω της επιθυμίας του να ενημερωθεί για το τι μέλλει γενέσθαι με το εργασιακό του μέλλον, παρά το γεγονός πως πολύ πρόσφατα, το δικαστήριο δικαίωσε εργαζόμενη της PRAKSIS, θεωρώντας την απόλυσή της άκυρη, αφού αναγνώρισε πως η συναδέλφισσα συνδέεται με την ΜΚΟ με εξαρτημένη εργασία και σύμβαση αορίστου χρόνου.

Το συγκεκριμένο παράδειγμα, είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στην PRAKSIS αλλά και στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις γενικότερα: απλήρωτες υπερωρίες (ακόμα και τις αργίες ή τα Σαββατοκύριακα), καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, «μπλοκάκι» αντί για ασφάλιση, αναγκαστικός «εθελοντισμός», αναλωσιμότητα που επιβάλλουν οι συμβάσεις έργου και ορισμένου χρόνου, ψυχολογικοί, ηθικοί εκβιασμοί στο όνομα μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας» και απολύσεις εν μία νυκτί. Οι συστηματικές και σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας κρύβονται πίσω από την ταμπέλα της «κοινωνικής προσφοράς», μεταφέροντας το βάρος στις πλάτες των εργαζομένων.

Δηλώνουμε την αμέριστη και αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη μας στον αγώνα των εργαζομένων της ΜΚΟ PRAKSIS και στηρίζουμε τη διεκδίκησή τους για άμεση επαναπρόσληψη του απολυμένου συναδέλφου.

Καλούμε τους/τις εργαζόμενους/ες της ΜΚΟ PRAKSIS να συμμετάσχουν μαζικά στη στάση εργασίας και σε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΜΚΟ (Στουρνάρη 57) την ίδια ώρα.

Καλούμε τη διοίκηση της ΜΚΟ PRAKSIS να προχωρήσει άμεσα στην ακύρωση της απόλυσης του συναδέλφου και να σταματήσει την στοχοποίηση των εργαζόμενων.

Το ΣΒΕΜΚΟ αποτελεί κλαδικό, πανελλαδικό πρωτοβάθμιο σωματείο και ως εκ τούτου στην στάση εργασίας έχουν δικαίωμα να συμμετέχουν όλοι και όλες οι εργαζόμενοι/ες στις δομές της ΜΚΟ PRAKSIS, μέλη του σωματείου και μη. Η συμμετοχή σε προκηρυγμένη στάση εργασίας, και εν γένει οι συνδικαλιστικές ελευθερίες, προστατεύονται από τον νόμο και τυχόν εκδικητικότητα του εκάστοτε εργοδότη.

 

No responses yet

Jun 28 2018

Δικαίωση της συναδέλφισσας νέας μητέρας για την παράνομη και καταχρηστική απόλυσή της από την ΜΚΟ PRAKSIS !

 

Η επίθεση στην μητρότητα και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες δεν θα περάσουν.

Η απόφαση αρ. 593/2018 του μονομελούς πρωτοδικείου Αθηνών δικαιώνει την συναδέλφισσα νέα μητέρα η οποία τον Οκτώβριο του 2017 απολύθηκε παράνομα και καταχρηστικά από την ΜΚΟ PRAKSIS.

Θυμίζουμε πως μετά από 1,5 χρόνο εργασίας στην ΜΚΟ υπό καθεστώς παράνομης απασχόλησης (“μπλοκάκι” ή αλλιώς αυτασφάλιση με συμβάσεις ορισμένου χρόνου) η συναδέλφισσα ενημερώθηκε από την διοίκηση της ΜΚΟ πως δικαιούται “χαριστικά” 4 μήνες άδεια εγκυμοσύνης. Με το πέρας του τετραμήνου επικοινώνησε με την εργοδοσία ώστε να επιστρέψει στην θέση της όπου πληροφορήθηκε πως αυτό δεν ήταν δυνατόν και με συνοπτικές διαδικασίες απολύθηκε.

Σε συντονισμό με το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ κατατέθηκε αγωγή εναντίον της εργοδοσίας, με την απόφαση του δικαστηρίου να δικαιώνει πλήρως την συναδέλφισσα και το σωματείο.

Συγκεκριμένα:

  • Αναγνωρίζει ότι η συναδέλφισσα συνδέεται με την ΜΚΟ με εξαρτημένη εργασία και σύμβαση αορίστου χρόνου.
  • Αναγνωρίζει ότι η απόλυση της συναδέλφισσας είναι άκυρη και υποχρεώνει την ΜΚΟ σε επαναπρόσληψη.

Από τη μια πλευρά, η απόφαση του δικαστηρίου ευθυγραμμίζεται με όσα καταγγέλλουμε εδώ και αρκετό τη συγκεκριμένη εργοδοσία, η οποία με θράσος και επιμονή παραβιάζει ακόμα και τα ελάχιστα εργατικά δικαιώματα που έχουν απομείνει, αναδεικνύει το μέγεθος της εργοδοτικής αυθαιρεσίας, ακυρώνει στον πυρήνα τους τις σχέσεις εργασίας που συνάπτει η συγκεκριμένη ΜΚΟ και αφορά κάθε εργαζόμενο/η που υφίσταται τις πρακτικές της αυτασφάλισης-«μπλοκάκι».

Από την άλλη πλευρά, η επίθεση στη μητρότητα -στα πλαίσια της ακραίας εργασιακής εκμετάλλευσης που βιώνουμε- έχει πάρει διαστάσεις, καθώς αρκετές περιπτώσεις έχουν δημοσιοποιηθεί το τελευταίο διάστημα. Ο κλάδος των ΜΚΟ δεν αποτελεί εξαίρεση στις έμφυλες διακρίσεις που υφίσταντο ανέκαθεν οι γυναίκες στους χώρους εργασίας και οι εργαζόμενες σε ΜΚΟ γνωρίζουμε πολύ καλά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μία γυναίκα, έγκυος, μητέρα που απασχολείται σε συνθήκες επισφάλειας. Ταυτόχρονα γνωρίζουμε ότι η επίθεση στη μητρότητα, η τρομοκράτηση των εργαζομένων και οι εκδικητικές συμπεριφορές δε θα σταματήσουν αν δεν τις σταματήσουμε εμείς.

Παρά τις προσπάθειες από την πλευρά της PRAXIS να παρουσιάσει τη συγκεκριμένη υπόθεση της συναδέλφισσας , ως μεμονωμένο περιστατικό, η αλήθεια είναι ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια γενικευμένη πρακτική  καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων από μέρους της.  Πρόσφατη περίπτωση αποτελούν οι εξελίξεις σχετικά με τις εργασιακές συνθήκες στους ξενώνες φιλοξενίας ανηλίκων, όπου αυτή τη στιγμή αντί να βελτιώνονται, ολοένα και χειροτερεύουν (μηνιαίες συμβάσεις, μη καταβολή μισθών, μείωση αποδοχών). Η συγκεκριμένη εργοδοσία, η οποία βρίσκεται σταθερά στην «πρώτη γραμμή» της καταπάτησης των εργασιακών δικαιωμάτων, παρουσιάζει τις σχέσεις εργασίας που συνάπτει ως συμβάσεις «αμοιβαίας ωφέλειας» ανάμεσα σε συνεργάτες, αποκρύπτοντας με αυτό τον τρόπο,  το εξαρτημένο της εργασίας που προκύπτει ανάμεσα σε εργοδότες και εργαζόμενους, με στόχο την επισφάλεια, την εξατομίκευση και την αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής ισχύος των εργαζομένων. ‘Όμως τα διάφορα ευφάνταστα που επικαλείται για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, όσον αφορά την τακτική που ακολουθεί να βαφτίζει την εξαρτημένη εργασία ως αυταπασχόληση, δεν πείθουν κανένα, όπως δεν έπεισαν και το δικαστήριο. Τελικά, η εργοδοσία της PRAKSIS αναγκάστηκε να συμμορφωθεί ως προς την πρωτόδικη απόφαση στη συγκεκριμένη υπόθεση και η συναδέλφισσα θα επιστρέψει στη θέση της με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου και χωρίς μεταβολή των εργασιακών όρων, ενώ της καταβλήθηκαν τα δώρα και επιδόματα καθώς και οι μισθοί που δικαιούταν. Βέβαια, η ιστορία δεν τελειώνει εδώ, καθώς η εργοδοσία της PRAKSIS κατέθεσε έφεση κατά της απόφασης. Παρ’ όλα αυτά όμως, με την υπόθεση της συναδέλφισσας, δεν παύει να έχουμε πετύχει μια μεγάλη νίκη. Μια νίκη που αποδεικνύει ότι  η δύναμη των εργαζόμενων μεγαλώνει, όταν αγωνίζονται και διεκδικούν συλλογικά. Αποδεικνύει, επίσης, ότι απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία, στην καταπάτηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων, στις συνθήκες επισφάλειας, μπορούμε να δίνουμε μάχες και να πετυχαίνουμε νίκες με όπλο την συλλογικότητα, την αυτοοργάνωση, την αλληλεγγύη.

Το ΣΒΕΜΚΟ θα συνεχίσει  τους αγώνες για διασφάλιση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας στον κλάδο και καλεί :

  • Την διοίκηση της ΜΚΟ PRAKSIS να σταματήσει να αυθαιρετεί και να τηρήσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το εργατικό δίκαιο.
  • Όλες/ους τις/τους εργαζόμενες/ους να έρθουν σε επαφή και να συμμετέχουν στο σωματείο.

No responses yet

Jun 26 2018

Επόμενη Τακτική Συνέλευση ΣΒΕΜΚΟ – Τετάρτη, 27 Ιουνίου

Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί αύριο, Τετάρτη, 27 Ιουνίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
 
Θα συζητηθούν:
  • οι εργασιακές εξελίξεις σε ΜΚΟ
  • οι επόμενες δράσεις και παρεμβάσεις μας σε χώρους εργασίας
  • δημιουργία ομάδων εργασίας
 

Οι συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτές. Προτρέπουμε τόσο τα μέλη μας όσο και όλους τους εργαζόμενους/-ες σε ΜΚΟ να έρθουν σε επαφή μαζί μας, να παρακολουθούν τις συνελεύσεις και να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την καλύτερη αλληλοενημέρωση όλων μας και τη συλλογικότερη λήψη αποφάσεων.

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις Μ.Κ.Ο. – Σ.Β.Ε.Μ.Κ.Ο.

No responses yet

Jun 16 2018

Συζήτηση/ Συνέλευση με τους/τις εργαζόμενες των ”Μεταβατικών Δομών Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων”_20/06/2018, 18:30μμ

No responses yet

Jun 14 2018

ψήφισμα αλληλεγγύης στον Turgut Kaya (Τουργκούτ Καγιά)

Το Σωματείο βάσης εργαζομένων σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΣΒΕΜΚΟ)
στέκεται αλληλέγγυο στον δημοσιογράφο, ιστορικό και αγωνιστή Turgut Kaya
(Τουργκούτ Καγιά), που είχε φυλακιστεί σε κελιά τύπου F στην Τουρκία, εξαιτίας της
πολιτικής του δράσης.
Η αίτηση του για τη χορήγηση πολιτικού ασύλου απορρίφθηκε με απόφαση του Αρείου
Πάγου στις 30/5, γεγονός που συνδέεται με την έκδοση του στην Τουρκία, όπου τον
περιμένουν εκδικητικές ποινές και φυλακίσεις για τους αγώνες και τα πολιτικά του
πιστεύω.
Από τις 31/5 βρίσκεται σε απεργία πείνας προκειμένου να μην εκδοθεί στην Τουρκία.
Η τύχη της ζωής του είναι αυτή τη στιγμή στα χέρια του Υπουργού Δικαιοσύνης που
έχει τη δυνατότητα να ανακαλέσει την απόφαση.
Απαιτούμε:
την άμεση ανάκληση της απόφασης του Αρείου Πάγου
όχι στην έκδοση του Turgut Kaya (Τουργκούτ Καγιά) στην Τουρκία
Άμεση απελευθέρωσή του και χορήγηση του καθεστώτος πολιτικού πρόσφυγα

Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών

No responses yet

Jun 03 2018

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους/ες των Μεταβατικών Δομών Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων- Κάλεσμα στους/τις εργαζόμενους/ες για συνάντηση την Τετάρτη 20/06 στις 18.30, στα γραφεία του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, 2ος όροφος.

Άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους/ες

των Μεταβατικών Δομών Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων

 

Όμηροι της ακραίας καταπάτησης των εργασιακών τους δικαιωμάτων βρίσκονται εκατοντάδες εργαζόμενοι/-ες στις Δομές Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων πολλών Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ενδεικτικά έχουν έρθει σε επαφή μαζί μας εργαζόμενοι/ες από τις ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ, PRAKSIS, Ηλιαχτίδα) οι οποίοι παραμένουν έως και πάνω από 5 μήνες απλήρωτοι, παρότι καλούνται να προσφέρουν κανονικά την εργασία τους στο ευαίσθητο αυτό πεδίο, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες.  Επιπρόσθετα, στους ίδιους εργαζόμενους επιβάλλονται εργασιακές συνθήκες πλήρους επισφάλειας, καθώς είναι αναγκασμένοι να υπογράφουν μηνιαίες συμβάσεις με τις εργοδότριες ΜΚΟ.

Οι χιλιοειπωμένες απαντήσεις της εργοδοσίας στις καταγγελίες των εργαζομένων και του ΣΒΕΜΚΟ ότι : “δεν υπάρχουν χρήματα” ή ότι “ο μοναδικός υπαίτιος των καθυστερήσεων είναι το Υπουργείο Οικονομικών” δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα. Στις επίμονες εκκλήσεις για άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων επιστρατεύονται σε ορισμένες περιπτώσεις και απαντήσεις που ουσιαστικά  μετακυλίουν την ευθύνη στους ίδιους τους εργαζόμενους: “Όποιος αντέχει…. δεν είναι ανταγωνιστικό ή εριστικό αυτό, αλλά ανταποκρίνεται στην σκληρή πραγματικότητα, που θα πρέπει να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι και να προγραμματίζουν τη ζωή τους“. Όλες αυτές οι δικαιολογίες υποκρύπτουν το μοναδικό αληθές γεγονός, πως απέναντι στους εργαζόμενους ο μόνος υπόχρεος είναι ο εργοδότης, δηλαδή οι διοίκησεις των ΜΚΟ. Οι διοικήσεις είναι αυτές που οφείλουν να καταβάλλουν έγκαιρα τη μισθοδοσία ανεξαρτήτως της ροής χρηματοδότησης, όπως και οι εργαζόμενοι προσφέρουν την εργασία τους ανεξαρτήτως της ροής χρηματοδότησης!! Το πώς θα ρυθμιστεί κάτι τέτοιο, έχει να κάνει με τις εργατικές υποχρεώσεις της εργοδοσίας και του φορέα χρηματοδότησης και όχι με την υπομονή του εργαζόμενου, ο οποίος παρέχει κανονικά την εργασία του και δικαιούται να αμείβεται κανονικά και σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Το συγκεκριμένο παράδειγμα δεν είναι μοναδικό. Είναι χαρακτηριστικό των γενικότερων εργασιακών συνθηκών που επικρατούν στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Οι απλήρωτες υπερωρίες και η on-call παροχή υπηρεσιών, ακόμα και τις αργίες ή τα Σαββατοκύριακα, είναι συνήθης πρακτική. Το ίδιο και καθυστερήσεις στην καταβολή της μισθοδοσίας, η εργασία με «μπλοκάκι» και η αυτασφάλιση στη θέση της εξαρτημένης εργασίας. Στο όνομα τελικά μιας αμφιλεγόμενης «φιλανθρωπίας» επιβάλλονται μέσα από ψυχολογικούς και ηθικούς εκβιασμούς ο αναγκαστικός «εθελοντισμός», η αναλωσιμότητα και η επισφάλεια των συμβάσεων έργου και ορισμένου χρόνου. Πίσω από την ταμπέλα της «κοινωνικής προσφοράς» κρύβονται οι συστηματικές και σφοδρές καταπατήσεις της εργατικής νομοθεσίας.

Ήδη συνάδελφοι/ισσες από τις Δομές Φιλοξενίας της ΜΚΟ ΑΡΣΙΣ σε Ταγαράδες και Ωραιόκαστρο είναι σε επίσχεση εργασίας, ενώ το ΣΒΕΜΚΟ σε συντονισμό με το «Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της Ψυχικής Υγείας και της Κοινωνικής Πρόνοιας» (ΣΒΕΨΥΚΟΙ), προχώρησε σε κήρυξη στάσης εργασίας την Πέμπτη 26/04 σε όλες τις δομές της ΑΡΣΙΣ, εκφράζοντας την αλληλεγγύη του στον δίκαιο αγώνα τους.

  • Υπερασπιζόμαστε τα εργασιακά μας δικαιώματα με κοινό μέτωπο των εργαζόμενων απέναντι στην εργοδοσία. Αυτοοργάνωση, συλλογικότητα και αγώνας.
  • Οργανώνουμε από κοινού τις δράσεις μας απέναντι στην απλήρωτη εργασία και τις εργοδοσίες των ΜΚΟ.
  • Καλούμε τις διοικήσεις των ΜΚΟ να καταβάλουν άμεσα και στο ακέραιο τα δεδουλευμένα σε όλους τους/ις συναδέλφους/ισσες.
  • Απαιτούμε να μπει τέλος στην επισφάλεια των μηνιαίων συμβάσεων.
  • Είμαστε εργαζόμενοι/ες και όχι αναλώσιμοι ούτε “εθελοντές”.

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ καλεί όλους/ες τους/ις εργαζόμενους/ες των Μεταβατικών Δομών Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων σε συνάντηση την Τετάρτη 20/06 στις  18.30, στα γραφεία του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, 2ος όροφος.

No responses yet

Jun 03 2018

Ανακλήθηκαν οι απολύσεις στη Μ.Κ.Ο.Άρσις, έπειτα από κινητοποίηση των εργαζομένων.

Την Πέμπτη 31/5 η Μ.Κ.Ο. Άρσις απέλυσε εκδικητικά 3 συνάδελφους που είχαν έντονη συνδικαλιστική δράση, ενώ ο ένας από αυτούς ήταν και μέλος της προσωρινής διοίκησης του υπό σύσταση επιχειρησιακού σωματείου.

Η διοίκηση της Μ.Κ.Ο. Άρσις θεώρησε ότι με αυτό τον τρόπο θα μπορέσει να κάμψει τους/τις εργαζόμενες/ους και θα σταματήσει τις προσπάθειες οργάνωσής τους.

Η άμεση και δυναμική αντίδραση των εργαζομένων, που συγκεντρώθηκαν την Παρασκευή έξω από τα κεντρικά γραφεία των εργοδοτών, κρεμώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα αλληλεγγύης έδειξε στη Μ.Κ.Ο. Αρσις ότι κανένας/μια εργαζόμενη/ος δεν είναι μόνος/η. Φανέρωσε ουσιαστικά την αλήθεια των συνθημάτων μας ότι η αλληλεγγύη είναι το όπλο των εργατών.

Οι απολύσεις ανακλήθηκαν κατευθείαν και οι εργαζόμενοι επέστρεψαν στις θέσεις τους.

Καλό θα ήταν οι διοικούντες/ουσες να ασχοληθούν με την βελτίωση των όρων εργασίας (ή έγκαιρη καταβολή μισθών) και να μην ξεχάσουν ποτέ τη δύναμη της εργατικής τάξης και το τι μπορεί να επιτύχει.

Ακολουθεί το κείμενο του υπο σύσταση επιχειρησιακού σωματείου της Αρσις

Σήμερα μετά την άμεση, δυναμική και μαζική κινητοποίηση των εργαζομένων στη Μ.Κ.Ο άρσις ανακλήθηκαν οι τρεις απολύσεις μελών του υπό σύσταση σωματείου εργαζομένων και της προσωρινής διοικούσας. Οι συνάδελφοι συνεχίζουν από σήμερα κανονικά τη δουλειά τους. Μας ανακοινώθηκε ότι οι συμβάσεις τους θα ανανεωθούν για 2 μήνες, ενώ για τους υπόλοιπους/ες συναδέλφους στις ίδιες δομές θα ανανεωθούν για 6 μήνες. Η επιλογή αυτή εξακολουθεί για εμάς να αποτελεί, προφανώς, διακριτική μεταχείριση. Στο σύνολο έξι εργαζόμενοι έχουν στοχοποιηθεί και η Διοίκηση έχει προχωρήσει σε δίμηνη ανανέωση των συμβάσεων προκειμένου να «αξιολογηθεί» εκ νέου το έργο τους και να «συμμορφωθούν» ως προς τις υποδείξεις της εργοδοσίας.

Ανοίγει λοιπόν σήμερα αντικειμενικά το ζήτημα της μετατροπής των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου, για όλους τους εργαζόμενους/ες, οι οποίοι/ες προφανώς καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες. Οι συνεχείς (και συνεχόμενες) συμβάσεις ορισμένου χρόνου καταστρατηγούν τα εργασιακά μας δικαιώματα. Η εργασιακή ανασφάλεια δυσχεραίνει την αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων μας, σε μια εργασία που σχετίζεται με ανθρώπινους πληθυσμούς και έχει αναβαθμισμένη σημασία.

Η ανάκληση των απολύσεων είναι νίκη των εργαζομένων, που οφείλεται στα άμεσα αντανακλαστικά, την οργάνωση και τη συλλογική διεκδίκηση και δράση.
Δεν αποδεχόμαστε την υπογραφή συμβάσεων πολλών ταχυτήτων μεταξύ των εργαζομένων.
Διεκδικούμε συμβάσεις αορίστου χρόνου για όλους τους εργαζομένους/ες.

Υπό σύσταση Σωματείο εργαζομένων στη ΜΚΟ άρσις

Φωτογραφία του χρήστη Σωματείο Εργαζομένων στη μκο άρσις.

No responses yet

May 30 2018

Επόμενη Τακτική Συνέλευση ΣΒΕΜΚΟ – Τετάρτη, 30 Μαϊου

No responses yet

« Newer Entries - Older Entries »