Nov 12 2018

Επόμενη τακτική συνέλευση 14/11 στις 6:00, Λόντου 6.

Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο, την Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
Θα συζητηθούν:
  • οι εργασιακές εξελίξεις σε ΜΚΟ 
  • οργάνωση παρεμβάσεων μας σε χώρους εργασίας και συναντήσεις με διοικήση ΜΚΟ
  • στόχευση επόμενων δράσεων

* Οι συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτές. Προτρέπουμε τόσο τα μέλη μας όσο και όλους τους εργαζόμενους/-ες σε ΜΚΟ να έρθουν σε επαφή μαζί μας, να παρακολουθούν τις συνελεύσεις και να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την καλύτερη αλληλοενημέρωση όλων μας και τη συλλογικότερη λήψη αποφάσεων.

No responses yet

Nov 07 2018

Κάριτας σημαίνει αγάπη. Ή μήπως όχι?

Η παραπάνω φράση αποτελεί αγαπημένο απόφθεγμα της εργοδοσίας σε κάθε ευκαιρία που της δίνεται να εκπροσωπήσει την οργάνωση σε εσωτερικές ή εξωτερικές εκδηλώσεις. Για όλους και όλες εμάς όμως, τους/τις εργαζόμενους/ες στον κλάδο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Πίσω από κάθε όμορφη εικόνα που παρουσιάζεται και κάθε πράξη «αγάπης» που εξαγγέλλεται από την εργοδοσία, υπάρχει και μία σκληρή πραγματικότητα που καλούμαστε να υλοποιήσουμε.

Στο πλαίσιο αυτό, η Μ.Κ.Ο. Κάριτας Ελλάς προχωρά σε προφορική αναγγελία «μη ανανεώσεων συμβάσεων» για οχτώ (8) συναδέλφους/ισσες οι οποίοι/ες εργάζονται στο Κέντρο Κοινωνικών Υπηρεσιών της οργάνωσης στην πλατεία Βάθης. Οι εργαζόμενοι/ες διεκδικούν το αυτονόητο, δηλαδή την καταβολή των προβλεπόμενων αποζημιώσεων για όσους/ες έχουν συμπληρώσει 2 έτη ή εργάζονται με πάνω από 3 συνεχείς συμβάσεις έργου. Η εργοδοσία απαντά στο αίτημα των εργαζόμενων με την κλασική γραμμή ότι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου δεν δικαιολογούν καμία νομική αξίωση εκ μέρους της. Επίσης παρά τη συνέχιση του ίδιου του προγράμματος σε διαφορετικό χώρο στο κέντρο της Αθήνας και παρά την αποδεδειγμένη εμπειρία των συναδέλφων/ισσών (οι περισσότεροι/ες έχουν υπογράψει πάνω από 3 συμβάσεις στην ίδια την οργάνωση και έχουν πολυετή προϋπηρεσία) η οργάνωση αποφεύγει να τους απορροφήσει.

Εκτός αυτού και όσον αφορά το πρόγραμμα «Urban Shelter Project», το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία με την άλλη καθολική οργάνωση CRS υπό την χρηματοδότηση της Ύπατης Αρμοστείας του Ο.Η.Ε. και αφορά τη στέγαση αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, το καθεστώς εργασίας χαρακτηρίζεται από συνθήκες υπερεκμετάλλευσης. Πιο συγκεκριμένα, ο αριθμός των εργαζόμενων είναι δυσανάλογα μικρός σε σχέση με τον αριθμό των φιλοξενούμενων στις δομές του προγράμματος και παράλληλα αυξάνονται συνεχώς οι απαιτήσεις και ο φόρτος εργασίας. Ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι/ες καλούνται σε πολλές των περιπτώσεων να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις κατά την διάρκεια της ημέρας σε διαμερίσματα τα οποία βρίσκονται διασκορπισμένα στην πόλη της Αθήνας και του Πειραιά. Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα τη σωματική και πνευματική κατάρρευση των συναδέλφων και την υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών σε βάρος των φιλοξενούμενων.

Όλα αυτά στην επίσημη οργάνωση της Καθολικής Εκκλησίας, η οποία όπως διαφημίζει και επαγγέλλεται η ίδια «δρά με βάση ηθικές και πνευματικές αξίες όπως η ισότητα, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός», αυτό βέβαια δεν αφορά τους εργαζόμενούς της.

Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν για μία ακόμα φορά το εξής: Για εμάς οι δήθεν «μη ανανεώσεις συμβάσεων» ονομάζονται απολύσεις και σταθερή μας θέση είναι η αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος εργασίας βάση του οποίου οι συνάδελφοι/ισσες παρέχουν εξαρτημένη εργασία καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες το οποίο συνεπάγεται και την καταβολή των αντίστοιχων αποζημιώσεων. Σε σχετική επιστολή του σωματείου μας προς την οργάνωση για την συμμόρφωση της τελευταίας στις εργατικές και νομοθετικές υποχρεώσεις της καμία απάντηση δεν δόθηκε παρά μόνο η αναζήτηση από την εργοδοσία συναδέλφων που μπορεί να έχουν σχέση με το σωματείο.

Ως εργαζόμενοι στο χώρο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων δεν είναι η πρώτη φορά που ερχόμαστε αντιμέτωποι/ες με αντίστοιχες τακτικές από την πλευρά της εργοδοσίας που περιλαμβάνουν την υποστελέχωση των προγραμμάτων, την εντατικοποίηση του φόρτου εργασίας και την μη αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος εργασίας. Και σε αυτή την περίπτωση καλούμαστε καθημερινά να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας συλλογικοποιώντας τους αγώνες μας, μη κάνοντας πίσω σε όσα μας παρουσιάζουν ως δεδομένα οι εργοδοσίες των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων.

Γι’ αυτούς του λόγους αγωνιζόμαστε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε και καλούμε την Μ.Κ.Ο. Κάριτας Ελλάς να:

  • Συμμορφωθεί με τις εργατικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις της έναντι των απολυμένων συναδέλφων.
  • Εξασφαλίσει αξιοπρεπείς όρους για τους εργαζομένους/ες και τις ευάλωτες ομάδες που εξυπηρετεί.

ΚΑΝΕΝΑΣ/ΜΙΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ/ΙΣΣΑ ΜΟΝΟΣ/Η ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΔΟΣΙΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

No responses yet

Nov 02 2018

επόμενη ανοιχτή τακτική συνέλευση-Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου, στις 6μμ

Αγαπητά μέλη,
Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί, την Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
Θα συζητηθούν:
  • οι εργασιακές εξελίξεις σε ΜΚΟ 
  • οργάνωση παρεμβάσεων μας σε χώρους εργασίας και συναντήσεις με διοικήση ΜΚΟ

* Οι συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτές. Προτρέπουμε τόσο τα μέλη μας όσο και όλους τους εργαζόμενους/-ες σε ΜΚΟ να έρθουν σε επαφή μαζί μας, να παρακολουθούν τις συνελεύσεις και να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την καλύτερη αλληλοενημέρωση όλων μας και τη συλλογικότερη λήψη αποφάσεων.

No responses yet

Nov 02 2018

ενημέρωση για τη διακλαδική απεργιά της 1ης Νοέμβρη

Η απεργία αυτή οργανώθηκε χωρίς ανάθεση σε ειδικούς, κηδεμόνες και σωτήρες για την ικανοποίηση των αναγκών μας. Προχωρήσαμε μέσα από διαδικασίες βάσης, με αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και τη συμμετοχή των συναδέλφων/συναδελφισσών. Οι πραγματικές απεργίες είναι οι ακηδεμόνευτες, αυτές που υπακούν στα συμφέροντα και τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων.

Στην απεργία αυτή συμμετείχαμε πολλοί/ες συνάδελφοι/ισσες. Ξεκινήσαμε από το πρωί με απεργιακή παρέμβαση σε γραφεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης “PRAKSIS” και μοιράσματα σε χώρους εργασίας. Στις 11:00 πλαισιώσαμε την κλαδική συγκέντρωση των άλλων σωματείων και συμμετείχαμε στις δράσεις τους. Όλες/οι μαζί κατευθυνθήκαμε με πορεία στα Χαυτεία, αφού πρώτα περάσαμε από τα γραφεία των εργοδοτικών οργανώσεων.

Η διακλαδική πορεία με τα πολυπληθή μπλοκ, αφού πέρασε από το Υπουργείο εργασίας κατευθύνθηκε προς το Σύνταγμα και επιχείρησε να διαδηλώσει μπροστά από τα γραφεία του ΣΕΒ, άλλα συνάντησε τις δυνάμεις καταστολής που μας έφραξαν το δρόμο. Στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε προς τη Βουλή και καταλήξαμε στα Προπύλαια.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ

Φωτογραφίες από την απεργία που κήρυξε το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ μαζί με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία.

 

Απέναντι στις επιθέσεις της εργοδοσίας στα εργατικά μας δικαιώματα, το όπλο μας είναι η συλλογικότητα, η αυτοοργάνωση, η αλληλεγγύη, ο αγώνας, η απεργία.

Επόμενη συνέλευση την Τετάρτη 7/11 στις 18:00 – Λόντου 6, Εξάρχεια

No responses yet

Oct 30 2018

Πέμπτη 1/11 ΑΠΕΡΓΙΑ – συγκέντρωση και πορεία, ΧΑΥΤΕΙΑ 12:00

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!

 

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ και το Σωματείο Βάσης εργαζομένων στο χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας στηρίζουν το κάλεσμα των 7 σωματείων που αποφάσισαν την κήρυξη διακλαδικής απεργίας την 1 Νοέμβρη. Καλούμε τους εργαζόμενους/ες στον χώρο της ψυχικής υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας να απεργήσουν την μέρα εκείνη με κεντρική αιχμή την αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος εργασίας, την κατάργηση μαζικών απολύσεων και της εντατικοποίησης, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τις αυξήσεις στους μισθούς μας σύμφωνα με τις ανάγκες μας.

Τα σωματεία μας από την αρχή της δράσης τους είχαν να αντιμετωπίζουν εργοδοτικές οργανώσεις με κύριο μέλημά τους την προβολή του “ανθρωπιστικού”, “περιβαλλοντικού” ή όποιου άλλου έργου τους και η εκμετάλλευση εργατικού δυναμικού υπό το πρόσχημα της εθελοντικής προσφοράς και του ομαδικού πνεύματος των “συνεργατών/συνεργατριών” τους. Από την πρώτη στιγμή, στάθηκαμε κριτικά σε αυτή την αφήγηση, αναδείξαμε την υποκρισία της εργοδοσίας, εναντιώθηκαμε στην εργοδοτική αυθαιρεσία και δήλωσαμε πως “είμαστε εργάτες/εργάτριες και όχι συνεργάτες/συνεργάτριες”, πως “είμαστε εργαζόμενοι/εργαζόμενες και όχι εθελοντές/εθελόντριες”. Τα επόμενα χρόνια, με την καθ’ ολοκληρίαν εκχώρηση της διαχείρισης των αναγκών των προσφυγικών πληθυσμών στις ΜΚΟ, έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρη η σαθρότητα του ανθρωπιστικού τους προσωπείου, αλλά και η απόσταση ανάμεσα σε εργαζόμενους/εργαζόμενες και διοικήσεις.

 

Στον κλάδο μας βλέπουμε ολοένα και συχνότερα συναδέλφους/ισσες να εργάζονται με μισθούς κατώτερους από τον βασικό, με το πρόσχημα της “εργασίας για απόκτηση προϋπηρεσίας”. Την ίδια στιγμή, τα αφεντικά στις ΜΚΟ και στα κέντρα παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας, όπως και σε πολλά κέντρα λογοθεραπείας πληρώνουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες με 2,5 ή 3  ευρώ την ώρα, τη στιγμή που αυτά αμείβονται με 10πλασια ποσά από τους λήπτες των υπηρεσιών.

 

Οι συνθήκες εργασίας είναι τόσο αβέβαιες -καθώς συχνά δουλεύουμε με δίμηνες συμβάσεις, με συμβάσεις έργου ή με  μπλοκάκι- που δεν γνωρίζουμε καλά-καλά αν θα συνεχίσουμε να δουλεύουμε την επόμενη μέρα. Προφανώς δεν λείπουν και οι υπερωρίες (συχνά απλήρωτες), τα σπαστά ωράρια και οι επισφαλείς συνθήκες εργασίας. Με λίγα λόγια, οι τύχες μας, εξαρτώνται καθαρά και μόνο από τα κέφια των αφεντικών μας.

Πρόσφατα χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι εκδικητικές απολύσεις και η προσπάθεια εγκαθίδρυσης κλίματος εργοδοτικής τρομοκρατίας, στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση,η οποία έχει καταδικαστεί τελεσίδικα για την εκδικητική απόλυση εργαζομένης, που είχε εργαστεί ανασφάλιστη επί δύο χρόνια στη ΜΚΟ. Παρ’ ολ’ αυτά προχώρησε και στην εκδικητική απόλυση συναδέλφων από το δίκτυο επιτροπείας και είναι υπόδικη για την περίπτωση συναδέλφισσας που δούλευε ανασφάλιστη για πέντε χρόνια, ως συνοδός ασυνόδευτων ανηλίκων. Παράλληλα, αντίστοιχη τακτική αποτέλεσαν οι απολύσεις δύο εργαζόμενων στην ΜΚΟ Άρσις -μελών του υπό σύσταση σωματείου εργαζομένων Άρσις- καθώς και η εκδικητική απόλυση στην ΜΚΟ Praksis την ίδια περίοδο. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, όπως και σε άλλες τόσες, η εργασία μας καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες και κρίνουμε ΑΝΑΓΚΑΙΟ να καλύπτεται από συμβάσεις αορίστου χρόνου, να έχουμε σταθερό μισθό και ασφάλιση.

 

Αποκορύφωμα των απροκάλυπτων στοχοποιήσεων στην εργασιακή ζούγκλα των ΜΚΟ αποτελεί η επίθεση των διοικήσεων στο δικαίωμα στη μητρότητα για τις γυναίκες εργαζόμενες. Ενδεικτικά, τον Οκτώβριο του 2017, η εργοδοσία της ΜΚΟ PRAKSIS, προέβη σε παράνομη και καταχρηστική απόλυση εργαζόμενης νέας μητέρας, χωρίς να της έχουν αποδώσει τα νόμιμα·  ενέργεια για την οποία η οργάνωση καταδικάστηκε λίγους μήνες μετά. Ωστόσο, αντί οι ΜΚΟ να παραδειγματιστούν με την απόφαση του δικαστηρίου και να εφαρμόσουν όσα προβλέπει η εργατική νομοθεσία  σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης, οι καταγγελίες παραβιάσεων εργασιακών δικαιωμάτων εγκύων και νέων μητέρων πληθαίνουν.

Ο αγώνας των συναδέλφων/συναδελφισσών ήταν από την αρχή κοινός αγώνας όλων μας. Όλων όσων αντιμετωπίζουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία μεταμφιεσμένη σε επίκληση στο συναίσθημα, τις εκδικητικές απολύσεις που βαφτίζονται «μη ανανέωση σύμβασης», την κάθετη ιεραρχία που παρουσιάζεται ως «συνεργατικότητα» και «οικογένεια», όλων όσων ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι/αντιμέτωπες με την αβεβαιότητα της επόμενης μέρας. Απέναντι σε όλα αυτά, δεν μπορούμε να στεκόμαστε απαθείς.

Η συμμετοχή μας στην διακλαδική απεργία εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο λειτουργίας του σωματείου, όπου προτάσσει την αδιαμεσολάβητη οργάνωση στους χώρους εργασίας, μακριά από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της
ΑΔΕΔΥ και τον γραφειοκρατικοποιημένο συνδικαλισμό. Προχωρήσαμε  μέσα από διαδικασίες βάσης, με αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και τη συμμετοχή των συναδέλφων/συναδελφισσών.  Οι πραγματικές απεργίες είναι οι ακηδεμόνευτες, αυτές που υπακούουν στα συμφέροντα και τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων.

Η συμμετοχή όλων μας στην διακλαδική απεργία είναι επιτακτική, για να αναθαρρήσουμε, να δείξουμε τη συλλογική μας δύναμη στους εργοδότες μας, την ίδια στιγμή που αυτοί μαζί με τις εκάστοτε κυβερνήσεις κάνουν ότι μπορούν για να περισταλεί το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία.

 

Καταλήγοντας, παραθέτουμε απόσπασμα από το κείμενο των 7 σωματείων που συμμετέχουν στην διακλαδική απεργία της 1ης Νοέμβρη:

“Εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι αμείβονται με πολύ χαμηλούς μισθούς, μισθούς που οριακά εξασφαλίζουν την επιβίωση. Εδώ και χρόνια, με τους νόμους των Μνημονίων έχει επιβληθεί κατώτερος μισθός 586 ευρώ μικτά (και για τους νέους κάτω των 25 υποκατώτατος μισθός 511 μικτά). Οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΕΓΣΣΕ, κλαδικές, επιχειρησιακές) ουσιαστικά έχουν διαλυθεί. Στις περισσότερες περιπτώσεις εκεί που υπάρχουν ΣΣΕ, είναι είτε «διακοσμητικές», είτε για να καταγράφουν την εργασιακή χειροτέρευση. Για εμάς τους εργαζόμενους είναι επιτακτικό να δουλεύουμε με μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας και με Συλλογικές Συμβάσεις που θα κατοχυρώνουν και θα διευρύνουν δικαιώματα.”

 

Παλεύουμε  για:
– Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας.
– Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υποκατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).
– Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση.
– Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).
– Επαναφορά των μισθών-ημερομισθίων-ωρομισθίων στα επίπεδα που προέβλεπαν οι ΣΣΕ (Εθνική Γενική, κλαδ διαπραγματεύσεις για μισθολογικές αυξήσεις.
– Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
– Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.
– Μείωση του χρόνου εργασίας.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!

Να κάνουμε την 1η Νοέμβρη το πρώτο απαραίτητο βήμα για την ταξική οργάνωση και αντεπίθεση, το πρώτο και απαραίτητο βήμα που θα σπάσει το φόβο που νοιώθει ο καθένας μας μόνος του, το πρώτο και απαραίτητο βήμα που θα κάνουμε όλοι και όλες μαζί.

 

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ

ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ/ΕΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΠΑΓΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΕΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ, ΧΑΥΤΕΙΑ 12:00

 

Στην απεργία της 1ης Νοέμβρη καλούν επίσης τα σωματεία:

– Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)
– Σύλλογος Μεταφραστών – Επιμελητών – Διορθωτών (ΣΜΕΔ)
– Σύλλογος Υπαλλήλων Βιβλίου – Χάρτου – Ψηφιακών Μέσων Αττικής (ΣΥΒΧΨΑ)
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ (ΣΒΕΜΚΟ)
– Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στον χώρο της ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας (ΣΒΕΨΥΚΟΙ)
– Σωματείο Εργαζομένων στη ΝΟΚΙΑ Ελλάδος
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (ΣΣΜ)
– Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού Κεντρικής Μακεδονίας

No responses yet

Oct 29 2018

Επόμενη συνέλευση Τετάρτη 31/10 στις 6:00-Λόντου 6, Εξάρχεια

Αγαπητά μέλη,
Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί μεθαύριο, Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
Θα συζητηθούν:
  • οι εργασιακές εξελίξεις σε ΜΚΟ 
  • οργάνωση παρεμβάσεων μας σε χώρους εργασίας και συναντήσεις με διοικήση ΜΚΟ

* Οι συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτές. Προτρέπουμε τόσο τα μέλη μας όσο και όλους τους εργαζόμενους/-ες σε ΜΚΟ να έρθουν σε επαφή μαζί μας, να παρακολουθούν τις συνελεύσεις και να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την καλύτερη αλληλοενημέρωση όλων μας και τη συλλογικότερη λήψη αποφάσεων.

No responses yet

Oct 24 2018

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΚΟ ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ, Στάση εργασίας 30/10.

 

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ

ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΚΟ ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ

 

Τον Ιούλιο του 2018 κατατέθηκε αγωγή εναντίον της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση  από εργαζόμενη συνοδό ασυνόδευτων ανηλίκων, η οποία εργαζόταν στη ΜΚΟ συνεχόμενα από το 2013 χωρίς ασφάλιση, καλύπτοντας πάγιες και διαρκείς ανάγκες, διεκδικώντας αναγνώριση του εξαρτημένου της εργασίας της και όσα απορρέουν από το νόμο.

Το παράνομο εργασιακό καθεστώς στη ΜΕΤΑδραση δεν αποτελεί πρωτοτυπία.      
Ήδη απ’ το 2011, η ΜΚΟ απασχολεί παράνομα χωρίς ασφάλιση (με απόδειξη δαπάνης), εργαζόμενους/ες στο πρόγραμμα Συνοδειών Ασυνόδευτων Ανηλίκων. Και την ίδια στιγμή, απαιτεί από αυτούς να ανταπεξέλθουν σε εξαιρετικά επισφαλείς και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας, με συχνά ταξίδια και αυξημένο κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων, έχοντας και υπό την ευθύνη τους μια τόσο ευάλωτη ομάδα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και χωρίς φυσικά να γίνεται καμία προσπάθεια να αλλάξουν οι παραπάνω συνθήκες, αλλά αντίθετα με τη διοίκηση της ΜΚΟ να συνεχίζει να προσπαθεί να αποκρύψει τον εξαρτημένο χαρακτήρα των υπηρεσιών που παρέχουν οι εργαζόμενοι/ες, ώστε να αποφύγει τις υποχρεώσεις της έναντι των ασφαλιστικών φορέων, το Μάρτιο του 2018 αποφάσισε να απολύσει (με τη μεθοδευμένη πρακτική του εξαναγκασμού σε παραίτηση) εργαζόμενους/ες. Και όλα αυτά την ώρα που δημόσια διατείνεται για τον πρωτοπόρο χαρακτήρα του τμήματος Συνοδειών Ασυνόδευτων Ανηλίκων!

Βέβαια όλα αυτά δεν αποτελούν έκπληξη. Η εργοδοσία της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση προφασιζόμενη αμέτρητες δικαιολογίες ακολουθεί παρόμοιες πρακτικές τόσο για εργαζόμενους/ες διερμηνείς όσο και για εργαζόμενους/ες του Δικτύου Επιτροπείας Ασυνόδευτων Ανηλίκων. Πρόσφατα εξάλλου, η ΜΕΤΑδραση καταδικάστηκε τελεσίδικα από το Εφετείο για παραβίαση της εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας μετά από σχετική αγωγή που κατέθεσε εργαζόμενη διερμηνέας.

Καταγγέλλουμε τις πρακτικές της ΜΕΤΑδρασης που μαζί με πλήθος άλλων ΜΚΟ, αναπτύσσονται επενδύοντας σε ένα ανθρωπιστικό προφίλ σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ίδια στιγμή που καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων τους, «προβάροντας» τις χειρότερες, πιο επισφαλείς και πιο ευέλικτες μορφές εργασιακών σχέσεων.

 

Θέλουμε να υπενθυμίσουμε στη ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση και κάθε ΜΚΟ που προχωρά σε αντίστοιχες παραβιάσεις, ότι ως ΣΒΕΜΚΟ δεν θα αφήσουμε αναπάντητες τέτοιες επιθέσεις ενάντια στον κόσμο της εργασίας. Στηρίζουμε έμπρακτα την αγωγή της συναδέλφισσας κατά της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση και θα είμαστε στο πλευρό της -και στο πλευρό κάθε συναδέλφου/ισσας- μέχρι την οριστική της δικαίωση.

 

Είμαστε εργαζόμενοι/ες και όχι «συνεργάτες» των ΜΚΟ και κάθε τέτοια πρακτική θα μας βρίσκει απέναντί της και στο πλευρό όσων συναδέλφων/ισσών εργάζονται με το ίδιο καθεστώς και όσων αντιστέκονται στην εργοδοτική αυθαιρεσία.
Οι αγώνες μας είναι κοινοί· δεν είναι προσωπικοί ή μεμονωμένοι, αλλά συλλογικοί και μας αφορούν όλους και όλες.

 

Καλούμε σε συμπαράσταση αλληλεγγύης στη δίκη

κατά της ΜΚΟ ΜΕΤΑδραση,

την Τρίτη 30 Οκτωβρίου!

Δικαστήρια Ευελπίδων, κτίριο 9, αίθουσα 16, 9 π.μ.

 

Κηρύσσουμε στάση εργασίας σε όλες τις ΜΚΟ της Αττικής, την Τρίτη, 30 Οκτωβρίου από 09:00 έως 14:00

προκειμένου να μπορέσουν οι συνάδελφοι/ισσες να παραστούν στο δικαστήριο

 

No responses yet

Oct 22 2018

Τετάρτη 24/10 συνέλευση-Παρασκευή 26/10 πάρτυ

Αγαπητά μέλη,

Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί αύριο, Τετάρτη, 24 Οκτωβρίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
Την Παρασκευη 26/10 στις 21:00 θα διασκεδάσουμε παρέα στο ρεμπέτικο γλέντι που οργανώνουμε για την οικονομική ενίσχυση του σωματείου μας.
-ΠΟΥ;
-στο ελευθεριακό εργαστήρι κινηματικών υποδομών Λεωνίδου 62-Θερμοπυλών στον Κεραμεικό.

No responses yet

Oct 18 2018

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΕΡΙΑ!

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ ιδρύθηκε το μακρινό 2010, σε μια εποχή όπου οι διοικήσεις των ΜΚΟ -ντόπιων και διεθνών- αποτελώντας μέρος της αυτοαποκαλούμενης “κοινωνίας των πολιτών”, θεωρούσαν δεδομένη τη θέση τους στο απυρόβλητο και άρα έννοιες, όπως “σωματείο” ή “εργαζόμενοι/εργαζόμενες ” ,άνευ ουσίας. Κύριο μέλημά τους ήταν η προβολή του “ανθρωπιστικού”, “περιβαλλοντικού” ή όποιου άλλου έργου τους και η εκμετάλλευση εργατικού δυναμικού υπό το πρόσχημα της εθελοντικής προσφοράς και του ομαδικού πνεύματος των “συνεργατών/συνεργατριών” τους.

Από την πρώτη στιγμή, το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων σε ΜΚΟ στάθηκε κριτικά σε αυτή την αφήγηση, ανέδειξε την υποκρισία της εργοδοσίας, εναντιώθηκε στην εργοδοτική αυθαιρεσία και δήλωσε πως “είμαστε εργάτες/εργάτριες και όχι συνεργάτες/συνεργάτριες”, πως “είμαστε εργαζόμενοι/εργαζόμενες και όχι εθελοντές/εθελόντριες”. Τα επόμενα χρόνια, με την καθ’ ολοκληρίαν εκχώρηση της διαχείρισης των αναγκών των προσφυγικών πληθυσμών στις ΜΚΟ, έγινε ακόμα πιο ξεκάθαρη η σαθρότητα του ανθρωπιστικού τους προσωπείου, αλλά και η απόσταση ανάμεσα σε εργαζόμενους/εργαζόμενες και διοικήσεις.

Στο έδαφος της ολέθριας κατακρήμνισης εργασιακών δικαιωμάτων στα χρόνια της κρίσης, οι εργοδοσίες των ΜΚΟ “καινοτόμησαν” στην παγίωση ενός καθεστώτος πλήρους εργασιακής επισφάλειας, εντατικοποιημένης και ελαστικής εργασίας, εξαιρώντας τα εργασιακά από τα εν γένει “ανθρώπινα” δικαιώματα,  τα οποία φαινομενικά προασπίζουν. Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που οι διοικήσεις των ΜΚΟ επιδίδονται σε απροκάλυπτες εκδικητικές διώξεις εργαζομένων που διεκδικούν μια καλύτερη εργασιακή πραγματικότητα και καταγγέλουν το εργασιακό καθεστώς στις ΜΚΟ, διαρρηγνύοντας το μύθο του “ανθρωπισμού” και του “ομαδικού πνεύματος”.

Πρόσφατα παραδείγματα αυτής της εργοδοτικής εκδικητικότητας και αυθαιρεσίας αποτελούν η απόλυση δυο εργαζομένων από τη ΜΚΟ «AΡΣΙΣ», ιδρυτικά μέλη και ο ένας εξ αυτών μέλος της προσωρινής διοικούσας του υπό σύσταση σωματείου εργαζομένων στη ΜΚΟ Άρσις, επειδή  διεκδίκησαν καλύτερες εργασιακές συνθήκες, καθώς και συμβάσεις αορίστου χρόνου για όλες/όλους τις/τους εργαζόμενες/εργαζόμενους.

Ανάλογη τακτική ακολούθησε και η ΜΚΟ «PRAKSIS» με τη στοχοποίηση  πολλών από τους/τις εργαζόμενους/εργαζόμενες, που υπέγραψαν ομαδική επιστολή προς τη διοίκηση, μέσω της οποίας ζητούσαν να ενημερωθούν  για τον τρόπο και τη διάρκεια των συνεχόμενων και  ολιγόμηνων συμβάσεών τους.  Αντί λοιπόν, η διοίκηση της ΜΚΟ «PRAKSIS» να συμμορφωθεί με την εργατική νομοθεσία και να μετατρέψει τις συμβάσεις έργου σε αορίστου χρόνου και εξαρτημένης εργασίας, καθώς οι εργαζόμενοι/εργαζόμενες καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, συνέχισε και συνεχίζει την ίδια τακτική των διαρκών ανανεώσεων, επιχειρώντας να κανονικοποιήσει ένα καθεστώς ομηρίας.  Συγχρόνως, επέλεξε να απαντήσει στα δίκαια αιτήματά των εργαζομένων με την απόλυση ενός – επί 20 μηνών – εργαζόμενου που είχε συνυπογράψει την επιστολή, ο οποίος ενημερώθηκε για τη «μη ανανέωση» της σύμβασής του δυο ημέρες πριν τη λήξη της. Δεν χωρά αμφιβολία ότι η απόλυση του συναδέλφου είναι εκδικητική, προς παραδειγματισμό όσων αντιδρούν, και ενδεικτική του πώς αντιμετωπίζει πάγια η ΜΚΟ τις διεκδικήσεις στο εσωτερικό της.

Οι εκδικητικές απολύσεις και η προσπάθεια εγκαθίδρυσης κλίματος εργοδοτικής τρομοκρατίας αποτελούν όμως, πάγια τακτική και για τη ΜΚΟ «ΜΕΤΑδραση», η οποία έχει καταδικαστεί τελεσίδικα για την εκδικητική απόλυση εργαζομένης, που είχε εργαστεί ανασφάλιστη επί δύο χρόνια στη ΜΚΟ. Παρ’ ολ’ αυτά προχώρησε και στην εκδικητική απόλυση συναδέλφων από το δίκτυο επιτροπείας και είναι υπόδικη για την περίπτωση συναδέλφισσας που δούλευε ανασφάλιστη για πέντε χρόνια, ως συνοδός ασυνόδευτων ανηλίκων.

Παράλληλα, η  πρακτική της συγκεκριμένης ΜΚΟ ήταν η κατασυκοφάντηση του σωματείου μας, που όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της «υποθάλπτει»  αυτούς/αυτές που αντιστέκονται. Δεν δίστασε μάλιστα, θυμίζοντας άλλες εποχές, να δημοσιοποιήσει το όνομα της εργαζόμενης σε μια σαφή προσπάθεια περαιτέρω στοχοποίησής της, μέχρι που αναγκάστηκε να το αφαιρέσει μετά από εξώδικη δήλωση.

Αποκορύφωμα των απροκάλυπτων στοχοποιήσεων στην εργασιακή ζούγκλα των ΜΚΟ αποτελεί η επίθεση των διοικήσεων στο δικαίωμα στη μητρότητα για τις γυναίκες εργαζόμενες. Ενδεικτικά, τον Οκτώβριο του 2017, η εργοδοσία της ΜΚΟ “PRAKSIS”, προέβη σε παράνομη και καταχρηστική απόλυση εργαζόμενης νέας μητέρας, χωρίς να της έχουν αποδώσει τα νόμιμα·  ενέργεια για την οποία η οργάνωση καταδικάστηκε λίγους μήνες μετά. Ωστόσο, αντί οι ΜΚΟ να παραδειγματιστούν με την απόφαση του δικαστηρίου και να εφαρμόσουν όσα προβλέπει η εργατική νομοθεσία  σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης, οι καταγγελίες παραβιάσεων εργασιακών δικαιωμάτων εγκύων και νέων μητέρων πληθαίνουν.

Ο αγώνας των συναδέλφων/συναδελφισσών ήταν από την αρχή κοινός αγώνας όλων μας. Όλων όσων αντιμετωπίζουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία μεταμφιεσμένη σε επίκληση στο συναίσθημα, τις εκδικητικές απολύσεις που βαφτίζονται «μη ανανέωση σύμβασης», την κάθετη ιεραρχία που παρουσιάζεται ως «συνεργατικότητα» και «οικογένεια», όλων όσων ερχόμαστε καθημερινά αντιμέτωποι/αντιμέτωπες με την αβεβαιότητα της επόμενης μέρας. Απέναντι σε όλα αυτά, δεν μπορούμε να στεκόμαστε απαθείς.

Το Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ έχει κηρύξει μαζί με άλλα πρωτοβάθμια σωματεία απεργία για την 1η  Νοέμβρη με κοινά αιτήματα που αγγίζουν όλους τους κλάδους. Βρεθήκαμε σε αυτό τον πραγματικό -και όχι κατ΄ όνομα- συντονισμό σωματείων, οργανωμένου «από τα κάτω»,  προσπαθώντας να δημιουργήσουμε ένα κοινό μέτωπο αντίστασης, βασισμένο στην αλληλεγγύη και την οριζοντιότητα.

Η απεργία αυτή οργανώθηκε  χωρίς ανάθεση σε ειδικούς, κηδεμόνες και σωτήρες για την ικανοποίηση των αναγκών μας. Προχωρήσαμε  μέσα από διαδικασίες βάσης, με αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων και τη συμμετοχή των συναδέλφων/συναδελφισσών.  Οι πραγματικές απεργίες είναι οι ακηδεμόνευτες, αυτές που υπακούουν στα συμφέροντα και τις ανάγκες των ίδιων των εργαζομένων.

Σε αντίθεση με τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, που είναι μακριά και πέρα από τις αγωνίες και τις ανάγκες του κόσμου της εργασίας, με ξεκάρφωτες και ασυντόνιστες απεργίες και με πιο πρόσφατο το παράδειγμα της «κοινωνικής συμμαχίας» ΓΣΕΕ και εργοδοτικών οργανώσεων.

  • Αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος εργασίας.
  • Όχι στις μαζικές απολύσεις.
  • Καμία εκδικητική απόλυση, πλήρης προστασία της συνδικαλιστικής δράσης.
  • Αυξήσεις στους μισθούς σύμφωνα με τις ανάγκες μας.
  • Όχι στην εντατικοποίηση της εργασίας.
  • Μείωση του χρόνου εργασίας.
  • Προστασία του δικαιώματος στη μητρότητα.
  • Κατάργηση της μισθολογικής διάκρισης σε βάρος των νέων σε ηλικία εργαζομένων (υποκατώτατος μισθός για κάτω των 25 ετών).
  • Να καταργηθεί η νομοθετική ρύθμιση που επιτρέπει ορισμό του κατώτατου μισθού με κρατική παρέμβαση, μέσω της ταυτόχρονης επαναφοράς των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισχύος των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).
  • Κατάργηση των μνημονιακών νόμων που υπονόμευσαν την ελεύθερη προσφυγή των σωματείων στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας (ΟΜΕΔ).
  • Επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων. Κανένας εργαζόμενος χωρίς συλλογική σύμβαση.

ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ και ΠΟΡΕΙΑ 12:00 ΧΑΥΤΕΙΑ

No responses yet

Oct 16 2018

Επόμενη Τακτική Συνέλευση ΣΒΕΜΚΟ – Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου

Αγαπητά μέλη,
Σας ενημερώνουμε ότι η επόμενη ανοιχτή συνέλευση του Σωματείου θα πραγματοποιηθεί αύριο, Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου, στις 6μμ, στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6, Εξάρχεια, δεύτερος όροφος.
Θα συζητηθούν:
  • οι εργασιακές εξελίξεις σε ΜΚΟ 
  • οργάνωση παρεμβάσεων μας σε χώρους εργασίας και συναντήσεις με διοικήση ΜΚΟ
Μετά τη συνέλευση θα γίνει αφισοκόλληση σε γύρω κεντρικές περιοχές για την διακλαδική απεργία την 1 Νοεμβρίου.

* Οι συνελεύσεις του ΣΒΕΜΚΟ πραγματοποιούνται κάθε δεύτερη Τετάρτη στο νέο χώρο διεξαγωγής συνελεύσεων του σωματείου, Λόντου 6 στα Εξάρχεια και είναι ανοιχτές. Προτρέπουμε τόσο τα μέλη μας όσο και όλους τους εργαζόμενους/-ες σε ΜΚΟ να έρθουν σε επαφή μαζί μας, να παρακολουθούν τις συνελεύσεις και να συμμετέχουν στις διαδικασίες για την καλύτερη αλληλοενημέρωση όλων μας και τη συλλογικότερη λήψη αποφάσεων.

No responses yet

Older Entries »

css.php